Geachte, even eerst : Situering Ik krijg in november 2016 (11/2016) een uitnodiging van de VDAB om me aan te melden Maar er staat niets bij. Op dat ogenblik ben ik via meerdere websites aan het solliciteren, want armoede is de beste drijfveer om niet stil te zitten. De VDAB is mij een grote onbekende, de laatste decennia, ik was niet interessant genoeg blijkbaar. Op 5/12/2016 kom ik bij een willekeurige begeleidster op de VDAB (een kantoortuin met allemaal jongere dames). Ik moet eerst zoeken waar dat in 's hemelsnaam ligt, in dat geharrewar aan het station in Leuven, waar ik decennialang niet meer kom, ik moet zoeken waar me te parkeren. Maar ik nam de tijd, en was toch ruim op tijd. In het gesprek sta ik verbouwereerd, ik blijk beland in een procedure, geen gesprek, wat me niet verteld was, en die procedure, die komt me wat bekend voor, van ongeveer 20 jaar geleden. Goed, uiteindelijk geraken we een beetje er uit en de begeleidster vraagt me taken te doen. Ik had al wel voor de 2 laatste weken van 2016 vakantie op mijn stempelkaart aangebracht. Deze taken zijn enorm veel werk, en de begeleidster insisteerde in de e-mail dat ze typte tijdens het gesprek dat ik een Curriculum Vitae in het Nederlands MOET maken. Vreemd, ik zoek juist uit Vlaanderen weg te gaan, richting Angelsaksische landen, en als eerste stap Wallonië. Ik had een tijdje daarvoor een vriendelijke suggestie van de VDAB Brugge om via de Canadese ambassade in Canada te solliciteren (men had een procedure). Mijn Engelstalig curriculum vitae (CV) staat al 2 jaar rustig op de website van de VDAB (er is referentie naar), en geen haan heeft er naar gekraaid. Wel spraken we over vertalen in het Frans, ja, want het was Canada. Niet getreurd, vakantie overhoop, doorzetten, want zij vraagt mij een 60-jaar leven vol zeer diverse en leerzame activiteiten te vertalen in 2 talen, in een beperkt format, niet zo evident. Het lukt, en ook de andere vragen. Tot september 2016 had ik geen printer, en dat bezitten is niet wettelijk verplicht. Ik heb dan ook in december 2016 een zware dagvaarding gedaan voor mijn vriendin/partner, letterlijk 16 pg. dagvaarding, 219 pg. bewijzen, dikwijls recto verso. Eind december 2016 krijg ik plots een brief van de Hulpkas voor werkloosheidsuitkeringen (HVW), dat ik vanaf januari 2017 niet meer mocht/diende te stempelen. Vreemd, waarom? Zoeken en zoeken en ik lees enkel gedoe over 2015, zoeken naar een nieuw stelsel voor ouderen. Ik zoek wat beter, en ja, via de VDAB website kom ik op formulier T55 van de RVA. Mijn ogen vallen open, nog nooit van gehoord of gelezen (desondanks mijn krantenabonnement, maar ik weet dat De Standaard (DS) dit niet relevant vind, dat gerommel met werklozen). Mijn ogen vallen open, dus vanaf 60 jaar val ik in de “aangepaste werkloosheid” en, er staat dat ik daardoor geen sollicitatieplicht meer heb. Maar dat document is te verhalend, causerend, dus ik weet, ik moet nog zoeken naar de echte wet. Dit document is onvoldoende. De VDAB-begeleidster, had zij mij niet moeten informeren? Vervolg Dit weet ik voor het geplande gesprek met VDAB-begeleidster op 12 januari 2017. Ik weet, door die dagvaarding terug goed waarom ik nooit nog een printer wou, zeer duur in gebruik! Dus daarna gaat die weg. Dus op die samenkomst vraagt begeleidster me of ik alle opdrachten gedaan heb. Ik zeg ja, en leg mijn smartphone voor haar op tafel. Daar stond en staat nog steeds alles op. Voor mij is een smartphone een gewone kleine computer, met wat sensoren en telefoonfunctie, niets bijzonders. Zij is officieel begeleidster voor bedrijf – handel – ICT, dus informatica, dus dacht ik vooraf, OK, dat aanvaardt ze. Ze weigert en begint een document te typen, en drukt dat af, tekent dat en geeft het me. Wat? Waarom? Ze geeft zonder één woord uitleg een te handtekenen afspraak (eigenlijk gewoon eenzijdige opdrachten, waarvan meerdere nooit besproken). Op dat ogenblik valt mijn eurocentje! Dit is de procedure voor onwillige werklozen! Al ooit van gehoord. Mensen praten. Ik lees, en zie dat ze sollicitatieplicht oplegt (waar ook vooraf niet over gesproken), weet dus al wat de RVA stelt, vermoed dus al dat ik wellicht geen sollicitatieplicht heb (vraag om tegen 13 februari, dus zeker 60 jaar, sollicitaties te doen) en zorg dat ik handteken. Dit document is al aantoonbaar schriftvervalsing, misschien meer. We zijn in een juridische procedure, en ja, ik heb haar handtekening! Goed. Een eerste wrijving was toen te merken. Begeleidster sprak mij tijdens dit gesprek over een “sporenkaart”. Sporenkaart, wat is dat? Zij verbaasd dat ik dat vraag, ik verbaasd dat ze daardoor verbaasd is. Ze stamelt wat ongemakkelijk en legt het dan wat uit, echter zonder een document waar het op staat, gewoon wat vluchtige woorden, maar ik denk dat ik het ongeveer snap, na wat specifieke vragen, die haar duidelijk ook ongemakkelijk maken.  VDAB- jargon, mij totaal onbekend. De VDAB heeft daarover dus geen document voor de 'klant'? Achteraf stuur ik begeleidster bewijzen en ja, ze past op de website van de VDAB mijn onwil aan, aan correct gedaan. Maar de website van de VDAB, dat is niets wettelijks, dat is een website. Geen formele excuses, niets. Dit tot op heden. Ik zet me maar aan het werk, want ik voel onrechtmatige dwang, en doe snel die 10 verplichte sollicitaties, tijdens mijn aangepaste beschikbaarheid. Maar ik zoek verder, want ja, dat document van de RVA, dat is geen bindende tekst, die is gewoon verhalend. Eindelijk, ik vind de wetten! Op ejusitice, en heb nu de formele bevestiging dat de stelling van de RVA +- correct was. En ik lees het Belgisch staatsblad ; § 3. - In afwijking van paragraaf 1, eerste lid, moet de werkloze vanaf de maand waarin hij de leeftijd van 60 jaar bereikt, aangepast beschikbaar zijn. Zie Belgisch staatsblad 03.07.2015 Ed.2 pg 39357. En ik lees meer op http://www.ejustice.just.fgov.be. Nu weet ik alles. Het klopt van het HVW, vanaf 1 januari 2017 val ik in aangepaste beschikbaar. Dus hops, klacht indienen, stellend, dit op 20 januari 2017 : Zoals u ziet, met de juiste referenties, midden de eerste maand dat ik aangepast beschikbaar moet zijn, met aangepaste begeleiding. Aangepaste begeleiding moet rekening houden met de wet, en de aangepaste beschikbaarheid is wettelijk enkel en alleen de afschaffing van de sollicitatieplicht (en het futiele geen stempelkaart indienen). Geachte, ik ben 60 jaar, werkloos, en zit in de regeling aangepaste beschikbaarheid. Dit conform KB 9 JUNI 2015, en T55 RVA, waarin wij expliciet vrijgesteld zijn van het actief zoeken naar werk, dus geen sollicitatieplicht.De VDAB Leuven heeft mij een procedure opgedrongen die gericht is op het activeren van het zoekgedrag. Ik word verplicht minstens 10 sollicitaties per maand te doen. Daarbij heeft de begeleidster met mij "afspraken" gemaakt, en treedt zelf daarbuiten met extra verplichtingen.Ik heb het gevoel mee te doen in een onwettige procedure en vraag daarom correct juridisch advies: of deze standaardprocedure van de VDAB Leuven als aangepaste procedure kan gekenmerkt worden en de rechten van de oudere werkzoekende niet schendt.Ik heb de neiging alles op te schorten tot ik weet niet mee te doen in onwettige handelingen, wat mijn burgerlijke plicht moet zijn. Vriendelijke groeten Plak sollicitatieplicht er terug bij, en weg is de aangepaste beschikbaarheid. De tekst is zuiver wettelijk en correct. De analyse zuiver correct. De eis van begeleidster op 12 januari 2017 was onwettelijk. De eis van begeleidster op 5 december 2017, doelend om tegen 12 januari 2017, derhalve in aangepaste beschikbaarheid, iets te doen, diende wettelijk aan die regelgeving te voldoen, Temeer men neme de wettelijke vakantie die ik al voor 5/12/2016 had geregeld en men heeft ongeveer 10 dagen in 2016, maar zeker 12 dagen in 2017. Begeleidster vroeg 10 vacatures op te lijsten, dat is betwistbaar, maar niet zeker. Dat moet technisch duidelijk uitgeklaard worden. Het is ja of nee, mocht het, mocht niet. Ik deed het. Temeer, niemand, ook niet op internet heeft me duidelijk geïnformeerd, ook niet HVW, zelfs niet dat document van de RVA, nooit, nooit, nooit heeft niemand, zeker niet de begeleidster, wiens formele of informele plicht het was dit aan mij te melden op 5/12/2016. Ik heb me verder goed geïnformeerd : Zij begeleidt, zij “helpt”, zij dient dat te weten, want het gaat juist om de wettelijke verplichting aan de VDAB alle 60-jarigen op te roepen, sowieso. Ze wist dat, diende dat te weten! Wat ook opvalt, keer op keer, weer en weer, dat alle teksten netjes rond die sollicitatieplicht heen fietsen, dat nooit expliciet vermelden. Altijd mooi verhalen hoe goed de VDAB met je rekening houdt, je de hand reikt, etc. Nog nooit, ook nu niet, gemerkt bij begeleidster. Zij legt gewoon één standaardprocedure, voor jong en oud, op. Zo dreigde ze er mee dat ik sollicitatietraining zou moet volgen. Oeps, dat conflicteert weer met de aangepaste beschikbaarheid. Waarom trainen voor iets dat men niet mag eisen? Geldverspilling van de overheid. Waarom e-mails van de “sollicitatiecoach”? Standaardprocedure, de VDAB heeft geen aangepaste procedure, ze licht haar begeleidsters (doorgaans allemaal jonge vrouwen die niet kunnen aanvoelen wat het is op 60 jaar zo plots als onkundige overtreder behandeld te worden) niet in. VDAB kan aldus ook niet stellen dat zij dat belangrijk vindt. Ik weet, ze moet, het kost haar geld, het rendeert amper. Al die 60 jarigen op de arbeidsmarkt krijgen? Ik heb pensioen op 65! Ik ben peperduur, elke 60-jarige is peperduur door CAO's, niet omdat anderen of ik dat vragen. Dus eerst 1 jaar trainen, en 4 jaar werken, is dat hun visie? Al de ouderen, zorg kennende omdat zij al zelf kinderen hadden, verantwoordelijkheid kennende omdat zij dat in het leven hebben moeten leren? Al die mensen laten draaien op de wensen van jonge afgestudeerden met weinig tot geen ervaring? Dus goedkoop personeel? En dan rabiaat doen, streng straffend? Aangepast? Nee, totaal omgekeerd, totaal ongepast. Aangepast is volgens mij; til die mensen over hun pensioen, en denk na : Wat kan je een bedrijf bieden als stokoud (volgens het bedrijf) personeel, en langer dan de 4 à 5 jaar? Dan pas is er misschien iets interessant. Tenzij natuurlijk iets makkelijk, repititief, afstompend. Maar dan nog zijn we te “traag”, te “onfit”, en allerlei van die vooroordelen. Maar ja, ik krijg op 26/1/2016 (dat is vlug!) per e-mail een officiële reactie van de VDAB : Geachte, U diende een klacht in bij VDAB. U geeft aan 60 jaar te zijn en in een regeling van aangepaste beschikbaarheid te zitten conform KB van 9 juni 2015. Volgens dit KB was u vrijgesteld van het actief zoeken naar werk, en voegt u eraan toe dat u geen sollicitatieplicht had. U hebt het gevoel dat u nu door VDAB opgeroepen wordt om mee te werken aan een procedure waarin uw trajectbegeleider u een actieplan heeft opgedrongen. U hebt het gevoel dat dit onwettig is en vraagt correct juridisch advies. U stelt zich de vraag of de procedure van VDAB Leuven als aangepast gekenmerkt wordt en uw rechten als werkzoekende niet schendt. Met betrekking tot uw vragen informeer ik u graag over het volgende. Naar aanleiding van de zesde staatshervorming zijn nu de gewesten bevoegd voor de controle van beschikbaarheid van hun werkzoekenden. Omdat ook de gegevens overgedragen zijn inzake deze herschikking van bevoegdheden had ik verwacht in uw dossier te zien dat er een aangepaste beschikbaarheid toegekend was, conform wat u aangeeft. Dit is echter niet het geval. Na contact met de dienst vrijstellingen van RVA werd mij ook daar bevestigd dat u niet voldoet aan de voorwaarden van aangepaste beschikbaarheid. U was op moment van eerste contact met VDAB op 5/12/2016 nog geen 60 jaar, u wordt dit op xx januari 2017. Ik val van mijn stoel, juist conform het KB van 9 juni 2015 val ik er op het ogenblik van verzenden al xx dagen onder! In dat KB staat ook letterlijk (herhaling) : Artikel 1. Artikel 56 van het koninklijk besluit van 25 november 1991 houdende de werkloosheidsreglementering, gewijzigd bij de koninklijke besluiten van 22 november 1995, 29 juni 2000, 30 november 2001 en 6 september 2012, wordt aangevuld met de paragrafen 3 en 4, luidende : " § 3. - In afwijking van paragraaf 1, eerste lid, moet de werkloze vanaf de maand waarin hij de leeftijd van 60 jaar bereikt, aangepast beschikbaar zijn. Vanaf de maand, dat is correct door de uitbetalingsinstelling HVW gedaan. De RVA stelt wel correct dat ik op 5/12/2016 niet in dat stelsel zat. Echter, de e-mail was op 20/1/2017 verzonden. En deze VDAB-bediende begint over 5 december 2016. Toen werd er GEEN sollicitatie-opdracht gegeven, pas op 12/1/2017. En ja, in de reactie valt duidelijk op dat er contact is geweest tussen deze behandelaar en de begeleidster. Zo ziet u maar weer, desinformeren en iedereen pikt dat op. Dat is een wijdverbreid fenomeen. Doelbewust gelogen door de VDAB. En de VDAB gaat verder (en dit gaat wel over de convocatie op 12/1/2017) : Dit betekent dat uw trajectbegeleider Marijke C u niks onwettig heeft opgedrongen  ​en tijdens het gesprek op 13​ februari  ​2017 ​verder met u de gemaakte afspraken in kader van de begeleiding naar werk zal opvolgen. Mijn klacht was juridisch wel correct. Wordt er hier beweerd dat een procedure bij de VDAB de wet kan opschorten? Nergens zo gelezen, en het lijkt me de omgekeerde wereld. Wetten staan toch boven procedures? Een procedure staat onder de wet, derhalve kan deze de wet toch niet teniet doen? Dat is toch simpel zo? Toch niet de wereld op z'n kop? Is dat allemaal dan niet intentioneel naar 5/12/2016 teruggenomen, waar ik nooit één iets had over gemeld? Mag ik nu niet boos worden? Ik heb me pleuris naar de wetten gezocht, elke desinformatie overkomen, gigantisch tijd verspeeld, met wrijvingen met de omgeving door dat zoeken en wat ik vond doorgekomen. En doet u dat ook bij anderen, die vertellen wanneer deze verjaart? En komt dat goed over? Ben ik dan zo uitermate dom? Ik publiceer, niemand weet dit, vallen pats boem kledder in een gesprek, en een procedure die minstens 1 jaar kan duren, en nog langere jaren. Er is geen formeel einde. Opschortende werking betekent dus dat de VDAB het recht heeft de facto de aangepaste beschikbaarheid af te schaffen (haar procedure is zuiver en alleen opgelegde activering en sollicitatieplicht, daarbij de wet afschaffend) tot aan het pensioen? Hoe leuk! De sollicitatieverplichting was op 12/1/2017 onwettig. Punt. Ik heb de wet, het staatsblad, de uitbetalingsinstelling achter me. Dit moet naar buiten komen, dit kan niet. De VDAB kan u breken en treedt bij begeleiding ook zo extreem op, met constante waarschuwingen 'U bent verplicht'. Het regent die dingen. Druk, dwang. De Wet? Pff. Het wordt dus alleszins publicatie, ik heb geen verwachtingen omtrent de ombudsman, en op 13/1/2017 beslis ik over een strafklacht, na uithoren van de begeleidster. (hmm, u moet dat daar zien, en ook anderen, bijna allemaal jonge vrouwen, en degenen waarvan ik het profiel heb gezien, eerst bij het OCMW. Daar is de volksmond en mijn ervaring duidelijk over ; de lange arm. Lege profielen op LinkedIn. Goedkoop voor de VDAB. En alle '60-ers vermoeden of weten dit. Dit zijn beginnende comfortlevens zonder één aanvoelen van het leven van een '60-er, zeker niet voor iemand zoals met mijn CV; eufemisch gesteld : turbulent). Een 60-er in comfort komt daar niet. En gezien de babyboom in de jaren '60, komt er nog een golf af. Dit is nog de zachte aanloop (bevolkingspiramide ; scheve Gauss-curve, met als piek 1963 als geboortejaar). Er komt nog een pak volk af, totaal gedesinformeerd. Iemand moet hen degelijk informeren, en gezien de houding van de VDAB, ernstig waarschuwen. Dit is niet kosher. Om het duidelijk te maken, juridisch : tot en met 31/12/2016 had de VDAB voor alles groen licht. Op 1/1/2017 werd het oranje, maar begeleidster weigerde te stoppen, ook weigerde ze naar ( een toch eerder waarschijnlijke) vakantie te vragen. VDAB had dus maar groen tot ongeveer 17/12/2016. Er wordt in die procedure niets verteld, wel uiteindelijk dankzij de HVW-aktie ; wat die procedure is ik ben onterecht in een strenge procedure geraakt omdat begeleidster nooit iets vroeg, en al ze dat al wel deed, ze me niet geloofde (bewezen :LinkedIn, CV's, ….) , ze wou de informatie niet bekijken op 13/1/2017, en vroeg me niets, niets, niets, niets. Dus duwde ze me een gehandtekend document in de strot. Onvergetelijk. ik heb alles over de wet inzake oproeping van alle '60-ers (tot 9 maand voordien) naderhand pas zelf ontdekt ik heb de regeling aangepaste beschikbaarheid pas later ontdekt ik heb de wetgeving inzake aangepaste beschikbaarheid nog wat later ontdekt ik heb de reactie van de VDAB gelezen en krijg nog meer schrik Het is totale desinformatie, wie vertelt die mensen dat hun 'klanten' geen werknemers van de VDAB zijn die alles weten, geen 'vaste klanten'? Die procedure overvalt iedereen als een koude douche, als plots de onwillige slechte te zijn. De procedure tot activering! De maatschappij geeft geen informatie. Dus echt, publicatie moet, moet, moet?! Want via internet is het rendement nog klein. Waarom geven de begeleidsters geen infobrochure bij het begin, en nemen dat bij het eerste contact niet door? Is dat nu echt teveel gevraagd? Zijn eenzijdige procedures waarbij de klager zelfs niet uitgenodigd / gehoord wordt, maar wel de begeleidster intens betrokken wordt, kosher? Enkel een klein tekstveldje op de VDAB website, geen bijlagen mogelijk, niets. Ondeugdelijk. Is een samenwerkende houding, op basis van de wet, teveel gevraagd? Conclusie over aangepaste beschikbaarheid: de uitbetalingsinstellingen kennen de letter van de wet en passen die toe de RVA kent de wet maar in haar formulier T55 en T52 is ze te veralgemenend “vanaf 60 jaar”. Wat houdt hen tegen te stellen “vanaf de maand waarin u 60 jaar wordt”? Zijn werklozen te simpel om dat te verstaan? Is de wet onbegrijpelijk voor het volk? En haar personeel? De RVA is eigenlijk sinds 2015 buiten spel gezet. de letter van de wet is raadpleegbaar op het internet via ejustice de letter van de wet is raadpleegbaar op het internet via het staatsblad de VDAB is de instelling bij uitstek die deze wet ter controle, ter begeleiding dient te kennen de VDAB klachtenbehandelaar en directie kennen de wet niet (moeten zelfs de RVA raadplegen en stellen dan nog niet de juiste vragen). Derhalve heeft de VDAB zelfs geen vermoeden van de letter van de wet de begeleiders van de VDAB kennen de wet helemaal niet, hun niet uitgelegd (gaat nog aangetoond worden) werklozen worden niet door de VDAB geïnformeerd, noch dooreen beschikbare folder, noch bij oproeping, noch bij ontvangst door begeleider (gaat nog deels aangetoond worden). De verplichte 60-jaar procedure voor elkeen die dat wordt, wordt niet aan de werklozen gemeld, noch verduidelijkt. De begeleiders doen de standaardprocedure, namelijk activering sollicitatiegedrag, juist dat ene ding dat ze wettelijk niet mogen opleggen in de procedure aangepaste beschikbaarheid. Ik vermoed dat de VDAB geen correcte aangepaste procedure heeft, en het misschien zelfs niet weet. Iedere werkloze die opgeroepen wordt rond die 60 jaar tast in het duister waarom. Vriendelijke groeten, HM V Één van die velen die verbauwereerd zijn, en meerderen zullen dat nog lang zijn, over wat gebeurt, tot de tijd dat de volksmond dat ook weet. Maar hoe gaan die het te weten komen? WAAROM WEET NIEMAND DIT? Of durft niemand? Mijn eis is, zal blijven : Iedereen die dermate onheus behandeld is door de VDAB, moet schriftelijke excuses krijgen, en de VDAB moet bij hen de procedure afronden ten gunste van de werkloze 60-er, dit wegens eigen grove fout. En binnenkort ; Klikken naar de documenten, ook het staatsblad. Uitbreiden naar de behandeling door de ombudsman (nuitteloos, zoals ik al vroeger tegen de sociale verhuurder, die gewoon wettelijke overtredingen blijft begaan). En vooral, erg verontrtustend!
informatie voor iedere Vlaming die 60 jaar wordt, opgeroepen wordt omdat de wet nu eenmaal de VDAB iedere werkloze die 60 is of wordt (tot 9 maanden er voor) verplicht ze uit te nodigen in kader van de wetgeving op aangepaste beschikbaarheid 60+ procedure.
naar