Afglijdend Vlaanderen
Hier gaat het over hoe, o.a. Vlaanderen, want dat is mijn klein streekje, heel de westerse wereld dus, afglijdt van het trachten kwalitatief, correct te zijn, naar het zichzelf en zijn/haar positie te beschermen. Dit door van achter een glazen bunker, eerder betonnen bunker, te denken dat ze de wereld ervaren, iets weten. Dit uit zich door agressie of door zich als dood houden (tussenpersonen) of door koppig wetten te overtreden (overheids-’agentschappen’, overheden), zeker, als die wetten niet ‘Vlaams’ genoeg zijn. Het gaat niet meer over wat je kan, het is aan welk bureau je zit die je vaardigheden en kennis bepalen, ook al is dat erbarmelijk, en ver van de waarheid. En dat verhoogt de ergenis, onvrede van anderen, totdat iedereen iedereen pest, en er, ondanks het luxe-leven gemord wordt. De ander heeft gelijk, ook al heeft deze ongelijk, toch heeft de ander gelijk. En is uw positie is ‘laag’, ‘lager’, dan u heeft nooit gelijk. En erger, die ander voelt zich echt beter. En iets bewijzen? Dat is arrogant van de “lage” om dit uberhaupt te durven vragen. En bewijs? Dat is wat ik als bewijs bepaal, niets anders. Ik als “hoge” bepaal wat bewijs is, en bepaal dat ik dat inherent altijd heb.
Elk Zijn Huis
Verzekeringen
Verdorven Nederland
en ook :
Ombudsman