Onderhandelaar – consulent omgevingsspecialist - landscape / city planning – ecoloog – bouw projectleider – onderzoeker – crisis management (o.a. retail) – diverse Zorgzaam Naar mijn weten zijn daar geen wedstrijden voor, kampioenschappen. Dus mag ik hier proberen? Dat begint, toch bij mij, met de geboorte van mijn dochter. Automatisch, als zorgende ouder (na de echtscheiding had ik ook alleen het hoederecht, als man! In die tijden, 1987), ben ik de ander voor mij gaan zetten, en diens belang hoger gaan inschatten. Ook elk werk, sinds dan, was van dezelfde gedachte doordrongen. Ook mijn kiezen om als bénévole (“hij die tot eigen schade zich inzet voor een ander”) voor Médecins du Monde te werken (zwangere vrouwenproblematiek in  Afrika), ook mijn stichting PIPP (2010-2013) waar ik anderen gratis en op mijn kost verdedigde, ook mijn mantelzorg voor mijn moeder (2005 – 2014, Asse), alles zelf alles doend een rechtszaak voor mijn vriendin (heden). Zorgzaam zijn is de basis van administratieve kwaliteit. Daar komt ook informatica bij. Dat leerde ik met honderden ponskaarten te 'ponsen' (1979), en waar één ponsfoutje (80 “ponsen”, dus bytes, per kaart) het programma kon doen mislopen en zonder één element om dat te “debuggen”, dus letterlijk de speld in de hooiberg vinden. 1500 Kaarten was het en mijn maximum (1500*80 bytes =117 kB, op heden een peulschil). Dat traint een geest. 1500 kaarten met enkel gaatjes naspeuren,  wie kent zo'n probleem nog? Geen logica, geen onderverdelingen, geen structuur, gewoon de ene, eenzelfde, na de andere. En zeker! Niet (bijna) laten vallen, of eentje missteken! Dat maakt dat ik boekhouders slordig vindt, balansen en resultaatrekeningen kwalitatief niet goed. Geen voldoende zorg.  Huidige programmeurs zijn slordig. Als ik, nu, eind 2016, via enkel totale desinformatie, er toch in slaag stap per stap vooruit te gaan en uiteindelijk die ene administratie vind voor een attest van mijn burgerdienst als gewetensbezwaarde in 1981, 35 jaar geleden, voor de electronica iets kon opslaan? Ik moet dat publiceren, want niemand weet dat! Als ik voor Vlaanderen zoek en tast om toch de exacte wetten en regels te vinden aangaande het obscure “aangepaste bechikbaarheid”, en daar Federale en Vlaamse ‘sterkhouders’ overtroef? Dat is zorg, grondig werken, opbouwen, totaal inzetten. Administratie Naar mijn weten zijn daar geen wedstrijden voor, kampioenschappen. Dus mag ik hier proberen? Niet enkel het na alle opleiding toch leren van boekhouding, administratie omdat ik dat dan nodig vond, maar dat lijkt misschien vreemd, het inplannen van een groot terrein, zoals van 2005 tot en met 2013 vergt een zeer punctuele administratie, zeker wanneer het gaat over een terrein waar de verhuurder niets van weet over wat op dit terrein kan, in extreme omstandigheden zoals een mislukte verzameling van garages (Asse), als een afvalberg (Kerkrade, NL). Het is zoeken, testen, verplaatsen, …. Maar ook voor andermans winkel, de aankoop/verkoop, het verloop van producten, de inrichting en haar effect op de producten, het gaf de winkelierster enkel veel meer winst. Ook voor het rendabel inplannen van een hotel haar binnenhuis wasdienst, hoe dat helemaal diende te functioneren om rendabel te zijn. Het werkte. Administratie. Administratie is wel zeker uitermate essentieel, en dat heb ik sinds 2002 goed geleerd (begin in 1981 tot  2017), in conflicthantering. Degene met de beste administratie, de beste manier om aan informatie te komen, die wint. Of heeft de grootste kans. Zo is er op vandaag mijn 2e dagvaarding in mijn leven die ik totaal zelf doe, waarvoor ik in 2017 in detail alles moet kunnen halen, terug tot in 2011. Ach, zelfs banken hebben er het moeilijk mee. Dit teneinde de tegenpartij aan te tonen hoe die werkelijk is. Tegenover verhuurders die overheid zijn, en zowel financieel,  als inzake personeelstijd comfortabel zitten, blijk ik over een meer gestructureerde, meer volledige, van velen verkregen informatie, te bezitten. Soms is het verkrijgen van die informatie een lang en omzichtig (ja, ook voorzichtig) werk. Daarom zal ik mijn huidige dagvaarding wellicht winnen, de tegenpartij is nu al alles in het werk aan stellen (gemeentesecretaris en algemeen directeur van een gemeente met wat minder dan 50 000 inwoners) om te pogen weerwerk te vinden. Nog nooit hebben de 4 professionele advocaten van mijn vriendin, omtrent hetzelfde, deze paniekreactie bij haar gemeente kunnen verkrijgen. De strafzaak gaat volgen, de media worden gecontacteerd. Update 28/1/2017 de gedaagde doet een vreemde reactie ; offeren van de ambtenaren om zo de strafzaak te mijden. De weg van het minste kwaad. Administratie. Dit tegen alle criteria van geloofwaardig zijn in! Overheden zijn voor justitie DE geloofwaardigen, in België en Nederland, ook al schaadt deze houding juist justitie. Nee, in de praktijk blijkt dat informatica, helaas, driewerf helaas, het probleem niet verbetert, wel in tegendeel : Wat ik bij AG en AXA de laatste maanden heb meegemaakt met gewone BA-auto-verzekering! Het tart de verbeelding. Voor één maal correct staat er 6 maal incorrect, en ik moet dan voor beiden betalen voor hun fouten? ERP, het blijkt een ramp omdat iedereen vergeet dat er mensen moeten mee werken. En als dat niet intuïtief is, dan is de software rommel. Punt. Zie mijn CV, alles, werkelijk alles gedaan op software gebied om de 'klant', de 'gebruiker' de mogelijkheid te laten kiezen die hem/haar het beste ligt, of op dat ogenblik het aangenaamste lijkt. En dat is van 30 jaar geleden. En nog uitermate hedendaags. Er is enkel achteruitgang, ondanks alles. Enkel volume en miniaturisatie is verbeterd, de 'user-interface' is nog steeds dezelfde erbarmelijkheid. Daarom en enkel daarom lukt het niet. Nog nooit heeft mijn overheid-verhuurder (2010-2017) zo'n huurder gekend die juist dat weet, beter dan verhuurder zelf, wat verhuurder nagelaten heeft, en hoe onbetrouwbaar diens informatiebronnen waren, en die er in slaagt een buur zichzelf vrijelijk te beschuldigen naar mijn verhuurder toe. Kan u dat? Ik heb geen personeel, ik heb geen vette rekening. Ik heb administratie, heb geleerd dat te doen, letterlijk in 1977, 2e kan, prof. JP De Waele, een wandelende encyclopedie. Il faut le faire. In 1976, Prof. Leo Apostel, wandelende logica. Prachtig. Tezamen, een perfecte administratie. Geen betere leerschool. Uitermate zeldzaam zijn zij die het wiel terug uitvinden, ik niet, ik spiegel me enkel steeds naar de top, daar proberen te geraken. En wat ik kan, kan iedereen, men moet enkel willen. Inzet Naar mijn weten zijn daar geen wedstrijden voor, kampioenschappen. Dus mag ik hier proberen? Doen wat nodig is, heel eenvoudig, mijn kenmerk. Doe niet wat je wil doen, maar wat het beste is in de situatie. Geef meer dan verlangd wordt, zowel inzake kunnen, als inzake willen. Dat zagen al mijn instructeurs (na mijn universitaire studies), al mijn werkgevers, al mijn 'klanten'. Totale inzet van mijn totale ik. Dikwijls helaas, tegen de berg moeten oplopen. Er is veel nodig om mij te demotiveren, eenmaal de keuze gemaakt. Whatever it takes. Ik hoop dat dit niet ouderwets is. Even 2016 : De al vermeldde rechtszaak. Dat is allemaal eigen werk, geen advocaat. Dat is niet meer nodig, maar ja, de eigen club blijven beschermen. Goed, in eerste lijns-justitie kan het. Dat is een document opstellen, schaven, eerste ontwerp, schaven, en maar door, tot er een synthese is. En dat is het; 16 pagina's, 219 pagina's bewijzen, dikwijls recto verso, met een voor die sector nog nooit geziene zorg. Inzet is dat het doel haalbaar is, en dat de weg er heen met volle energie, alle nodige tijd, zo snel is dat met een schitterend juweel op het ogenblik dat men wou klaar was. Inzet is ook opvolgen, en ja, het college (in Nederland is het burgemeester en wethouders) is geschokt. Dat is geweten door alert op te letten. Net voor de kerst, doel bereikt, mooi op tijd. En ja, naar de rechtbank toe gaat deze gemeente  (ten grote van bvb. Beveren) ferm over de schreef, dat is gelukt! De repliek is nog genadelozer in het wettelijk en feitelijk analyseren van het gedrag van de tegenpartij en haar delen. Dat is ook uitstekende planning, maanden op voorhand. Opletten, aandacht is ook inzet. Ach mijn vriendin heeft nutteloos 4 advocaten versleten, 3 verloren, 1 blijft onbereikbaar. Als ik, met dezelfde gegevens, maar met zorg, geduld en belang, de gemeente kan destabiliseren, tja. O, voor wie interesse mocht hebben, rechtszaak gestart conform VERORDENING (EG)Nr. 44/2001 van de RAAD van 22 december 2000,Art. 22.1 (Brussel I-Vo), op welk niveau zit ik? Als men 6 à 8 maanden intense psychologische hulp biedt, met de kloppen en de wendingen  die er bij dat slachtoffer van een achter de rug jarenlang voorbereidde rabiate en agressieve echtscheiding (door de vrouw), gewoon de buur, die constant mocht en kwam aanlopen. En je bent de enige, en gratis. Dat is inzet, spontaan, omdat het gewoon moet, niets meer, niets minder. Inzet is gewoon doen, stop met klagen, of twijfelen, doen! Conflicthantering, onderhandelaar? Naar mijn weten zijn daar geen wedstrijden voor, kampioenschappen. Maar ik weet, en bewijs dat ik wereldklasse ben. Vooral omdat ik weet strategisch te spelen, en dat gecombineerd met meticuleuse administratie, goed speuren, synthetiseren. Maar vooral! Zorg dat men zelf een basis heeft, waaruit men telkens kan groeien, excelleren. Wie de basis heeft merkt dat er gigantisch veel kan. Het CV toont dit al voldoende haarscherp aan. Gerechtsdeurwaarders, incasso, notarissen, overheden, bedrijven, allemaal het conflict naar mijn hand gezet. En dat is een houding, onafhankelijk van het concrete probleem, toepasbaar op alles.